Venster van de Maand

Jean-Auguste-Dominique Ingres - Comtesse dHaussonville - Google Art ProjectWie zien we hier? Op het eerste gezicht kijken we naar een onschuldig ogend meisje. Vooral de schittering van de grijsblauwe taffetas-zijde trekt het oog. De dichter en criticus Baudelaire schrijft enthousiast over het talent van Ingres om kapsel, gebaar, glimlach, blik en kostuum tot één harmonieus geheel te maken.

Louise, van huis uit Princesse de Broglie, is zwanger van haar derde kind als zij voor Ingres poseert. Als het portret voltooid is, telt ze zevenentwintig jaar . De prinses is dan negen jaar getrouwd met de diplomaat d'Haussonville, ook schrijver en lid van de Acadèmie Française. Toch is het haar sociale status en niet die van haar echtgenoot, die haar reputatie in de negentiende eeuw vestigt en de schilder lokt. Haar vader heeft belangrijke posities in de regering en haar grootmoeder is de beroemde schrijfster Madame de Staël en Louise trekt met haar salons vele bezoekers.

In de kritieken wordt verschillend over de uitstraling van de geportretteerde gesproken. Sommigen zien een open blik en het begin van een glimlach. Ze is zelfverzekerd: haar pose, haar blik en vooral de stand van haar vingers zouden hierop wijzen. Anderen vinden haar uitdrukking juist wat vlak en leeg. Louise is ondanks haar schijnbaar eenvoudige kleding en haardracht en haar wat ongrijpbare expressie zeker geen leeghoofd. Van haar grootmoeder erft de comtesse een talent voor het woord. Later in haar leven heeft ze succes met novellen en historische biografieën. Ze stelt zich al vroeg in haar jeugd uitgesproken onafhankelijk en liberaal op. In haar jeugd rebelleert Louise tegen haar strenge opvoeding. In haar memoires beschrijft zij haar smaak voor het uitgaansleven, het theater en niet te vergeten het plezier van het flirten.

Momenteel zijn de society portretten van Ingres weer in de mode. Nu de kunstgeschiedenis niet alleen meer belangstelling heeft voor vernieuwingen vanuit een lossere penseelvoering en expressie wordt het abstracte vormgevoel van de schilder geprezen. De intense ritmes van de details in de kostuums, de nadruk op vlakheid en het afzien van al te nadrukkelijke modellering maken duidelijk dat Degas en Picasso moderne elementen in zijn werk zagen. Dit portret verdient het om er lang naar te kijken. Om de glimlach van Louise te beantwoorden. Om de texturen te voelen en het spel met de spiegel en de boudoir attributen op te merken.

In zijn portretten verwerpt de als conservatief beschouwde Ingres een aantal traditionele waarden. Zijn liefde voor het etaleren van stoffen en juwelen, zijn couturierinstinct staat haaks op de classicistische idealen die hij in zijn historiestukken uitdraagt. Met het vastleggen van het vluchtig en modieuze verwerpt hij het principe van het universele. Hij keert zich af van het theater, weg van de grote gebaren, nadrukkelijke poses en overduidelijke moraal. De schilder werkt in opdracht van een uitstervende klasse van adel én van de opkomende bourgeoisie. Het geheel lijkt haast op een foto, zo realistisch doet het aan. Maar dat is bedrieglijk. De fotografie is echter nog geen gemeengoed. Ook dat realisme vraagt om beter kijken. Bovendien laten de diverse de potloodstudies zien dat Ingres moeite heeft gedaan de esprit van Louise te vangen. Of hij daarin geslaagd is, kunt u nu zelf gaan beoordelen.

Tip!

Venster van de Maand Galerij

  • Erfmann 4
  • Jean-Auguste-Dominique_Ingres_-_Comtesse_dHaussonville_-_Google_Art_Project
  • Moroni 2
  • Seghers 2
  • Tassenmuseum2
  • Teun Hocks
  • Tracy_Luff
  • Villa_Cavrois_1
  • kunstvenster_04
  • venster van de maand 8 2
Free WordPress Themes - Download High-quality Templates

Logo (kopie)

KunstVenster