Het symbool van de spiegel in de kunst

Spiegel

Het zoeken naar en vinden van symbolische betekenissen in kunstwerken is erg fascinerend. In deze lezing wordt de kunsthistorische methode om betekenissen te achterhalen kort uiteengezet en geïllustreerd aan de hand van een uiterst interessant object: de spiegel. Wat leert de spiegel ons over kijken naar kunstwerken? De spiegel is gebruiksvoorwerp, controlemiddel en middel tot visueel experiment. Voor Jan van Eyck in de 15 eeuw is het een intrigerend voorwerp waarmee hij als het ware de geschilderde ruimte kan doorbreken. Maar de geschiedenis leert dat de spiegel méér is: ze is evocatief en zet aan tot bezinning, tot ‘bespiegeling’. Zo gebruikt Magritte in de 20e eeuw de spiegel om de beschouwer vervreemding te laten ervaren.

De spiegel is naast alledaags object in de beeldende kunst ook een ingewikkeld en veranderlijk symbool . Door haar dubbelheid kan met het afbeelden van een spiegel zowel het slechte als het goede uitgedrukt worden. Maria is een ‘spiegel zonder vlekken”. Het is voor de heidense Venus een symbool voor schoonheid .Rafael en Giotto gebruiken de spiegel om deugden als voorzichtigheid, wijsheid en zelfinzicht uit te drukken. Bij Jeroen Bosch is de spiegel juist het symbool van de duivel.

Free WordPress Themes - Download High-quality Templates

Logo (kopie)

KunstVenster