Het post-impressionisme: een bont palet

lautrecPost-impressionisme is een verzamelnaam voor kunstenaars die werken in het veranderende culturele klimaat rond 1885. Grote kunstenaars als Seurat, Cézanne, Gauguin en de Toulouse Lautrec zijn niet gemakkelijk onder een noemer te vangen. Allemaal zijn ze met het impressionisme verbonden. In het begin van hun loopbaan kunnen ze zich in dit idioom ontplooien, daarna is er een kritische of zelfs rebelse reactie. Er gebeurt veel nieuws in korte tijd, met veel implicaties voor het ontstaan voor de moderne twintigste eeuwse kunst.

In deze lezing leert u de boeiende reacties op de stroming van het impressionisme in Frankrijk begrijpen en onderscheiden. U maakt kennis met het wetenschappelijk georiënteerde antwoord van Seurat en Signac op de vluchtigheid van hun voorgangers zoals Monet. Hun nauwgezette precisie leidt juist tot duurzaamheid. Cézanne leert veel over waarneming en kleur van zijn meester Pissarro maar voor hem worden structuur en constructie steeds belangrijker. Hij wil de onderliggende relaties in het landschap schilderen en komt tot een poëtische integratie van vorm en kleur. Voor Gauguin is het impressionisme voor de kunstenaar een springplank naar de vrijheid. Hij streeft naar het “Synthetisme”. Effecten bereikt de schilder door de “innerlijke” eenheid van kleur, lijn, vorm en compositie. Gauguin verbeeldt niet het vlietende, waarneembare moment, maar zijn emotionele en geestelijke reactie op de inwoners van Bretagne en Tahiti. De thema’s van de impressionisten blijven inspireren maar bij Henri de Toulouse Lautrec wordt het nachtelijke leven van Parijs opnieuw geïnterpreteerd.

Free WordPress Themes - Download High-quality Templates

Logo (kopie)

KunstVenster