De Verlichting in de kunst: het publiek, de Salon en de gelukkige moeder

ChardinIn de tweede helft van de achttiende eeuw stimuleren anti-monarchistische adel en rijke burgerij een luchtige en momentane kunst. Het galante spel, de verfijnde interieurs met sierlijke meubels zijn verbonden met een op plezier ingesteld wereldbeeld. Toch ligt aan de afbeeldingen met galante feesten, het frivole interieur en het negligé een rationele houding ten grondslag.

In deze lezing krijgt u inzicht op de invloed van de Verlichting op de wereld van de kunst. Het centraal stellen van het aardse en zinnelijke heeft met een groeiende mondigheid van de mens te maken. De barokke idee van een alles overkoepelende wil wordt verlaten. De Verlichting zorgt voor een vrij optimistisch vertrouwen in de mogelijkheden van de mens en daar horen de zelfbewuste burger, haar kunstsmaak én een groter publiek bij! Vernieuwend is de opkomst van de Salon waarin zeer verschillende sociale klassen kunst kunnen zien. Het woord publiek krijgt de betekenis die wij er nu nog aan geven: het publiek in ruime zin dat bepaalde kunst kan aanvaarden of verwerpen. In de late achttiende eeuw zijn Franse kunstenaars, schrijvers en ook filosofen helemaal weg van deugdzame karakters die voor het grote publiek nog tamelijk nieuw zijn: de goede, gelukkige moeder, de liefhebbende vader en het onschuldige kind. Het gaat hier over een bourgeois ideaal waarbij zuiver, natuurlijk leven centraal staat. Fragonard, Boucher, Chardin en de beeldhouwer Pigalle, maar ook vrouwelijke schilders als Elisabeth Vigée-Lebrun zijn kunstenaars die inspelen op nieuwe sentimenten die onder meer door de filosoof Jean-Jacques Rousseau verwoord worden.

Free WordPress Themes - Download High-quality Templates

Logo (kopie)

KunstVenster