De Mexicaanse avant-garde: erkenning van culturele veelvormigheid

Mexico ToledoVoor ons als Westerse mens is een kennismaking met de Mexicaanse moderne kunst enorm boeiend. Er is de aantrekkingskracht van de vreemde en het feest van de herkenning. De moderne kunst in Mexico is zo bijzonder omdat verschillende wereldbeschouwingen en de daarmee samenhangende opvattingen over kunst en godsdienst versmelten zónder dat een volkomen innerlijke eenheid ontstaat.

In deze lezing volgt u de rijke ontwikkeling van de schilderkunst in Mexico tussen 1900 en 1960.Rond de eeuwwisseling wil men in mondaine Mexicaanse kringen wedijveren met de cultuur van de Europese hoofdsteden. Vele jonge kunstenaars trekken naar Europa en ondergaan daar de invloed van de avant-garde. Deze vormt de katalysator voor een eigen vormentaal. Uiteindelijk ontdekken schilders als Kahlo en anderen dat het eigen land genoeg in huis heeft om tot een Mexicaanse invulling van een vernieuwende kunst te komen. Dat zijn de volkskunst en de monumentaliteit van de precolumbiaanse culturen. Een van de uitgangspunten van de Revolutie van 1910-1917, is dat kunstenaars de Mexicaanse identiteit en de moeizame strijd hiervoor via officiële kanalen moeten uitdragen. Dit leidt tot een staatskunst met opdrachten van ideologische aard. Diego Rivera hoort bij de eerste kunstenaars die het nationale zelfbeeld, gebaseerd op de waardering van de autochtone cultuur en de precolumbiaanse erfenis, in muurschilderingen verbeeldt. Rond 1940 willen kunstenaars als Rufino Tamayo en Francesco Toledo zich bevrijden van het té strak geworden keurslijf van het Muralismo. Dit doen zij in meer abstracte doeken vol intense kleuren maar met thema’s uit de cultuur van Mexico.

Free WordPress Themes - Download High-quality Templates

Logo (kopie)

KunstVenster