De menselijke figuur in de ruimte: blijvend aantrekkelijk

pablo GargaloDe verbeelding van het menselijk lichaam heeft in de beeldhouwkunst de langste traditie. Eeuwenlang is de mens in brons gegoten, uit steen gehakt of uit hout gehouwen. Met de komst van de moderne kunst verdwijnt de absolute gericht op het menselijk lichaam. Totaal nieuwe materialen en veranderde visies op kunst veranderen de beeldhouwkunst in ruimtelijke kunst. Maar de verbeelding van de menselijke figuur blijft boeien, ook al gaat het om bijna abstractie of enkel om suggestie met een enkele lijn of vlak in de ruimte.

In deze lezing volgt u de manier waarop een aantal vanaf 1900 kunstenaars de menselijke gestalte transformeren vanuit inhoudelijke en formele motieven. We volgen het proces van representatie naar suggestie en van massa naar leegte in het beeld. U ziet de eenzame weg van Auguste Rodin en leeft mee met de worsteling van Constantin Brancusi en Alberto Giacometti. Veel aandacht krijgt de invloed van nieuwe materialen zoals textiel, kunststof en licht en moderne technieken zoals lassen en het monteren van afval. In het werk van Germaine Richier, Duane Hanson en Antony Gormly zien we ons op indringende wijze met onszelf geconfronteerd.

Free WordPress Themes - Download High-quality Templates

Logo (kopie)

KunstVenster