De glans der dingen: over restauratie en restauratie-ethiek

restauratie 1De vraag of een Japanse kunsthandelaar zijn doeken van Renoir en van Gogh, samen ruim driehonderd miljoen waard, mee het graf in mag nemen, levert stof tot nadenken. Moeten we het cultuurbehoud boven eigendomsrecht stellen? Onze Westerse beleving van kunst en haar waarde wordt sterk bepaald door een diep geworteld besef van het belang van authenticiteit en door de wens tot cultuurbehoud. Dat komt heel duidelijk naar voren als het gaat om de wijze waarop aangetaste kunstwerken hersteld worden. Een schijnbaar praktisch terrein als de restauratie van kunstwerken levert boeiende kunsthistorische gezichtspunten op als het gaat om reflectie op kunst.Neem de beslissing om “De kruisdraging van Christus” door Jan van Hemessen (ca. 1600) te restaureren. Deze roept belangrijke vragen van kunstbeschouwelijke aard op. Het tijdens de Roemeense revolutie van 1990 met kogelgaten doorzeefde doek  is door Nederlandse restauratoren weer opgeknapt.

Deze lezing gaat in op dilemma’s in de restauratie en de geschiedenis er van. Hoe acceptabel is een dergelijke restauratie in het licht van de kosten en het gebrek aan klimaatbeheersing in het museum te Boekarest. Daarnaast rijst de vraag of na restauratie van een dergelijk aangetast werk nog gesproken mag worden een authentiek schilderij. Dat laatste vinden we als kunstkijkers belangrijk. Alleen een authentiek voorwerp kan zo goed het gevoel van een relatie met de geschiedenis bewerkstelligen. Door deze houding laten we ons zelfs ‘misleiden’. Toen bekend werd dat “De man met de gouden helm” niet van de grote Rembrandt is, maar waarschijnlijk van een van zijn leerlingen, waren velen teleurgesteld. Deze lezing neemt u mee in onze smaak voor patina, oorzaken van verval, het restaureren van nieuwe materialen als chocolade en ethische eisen in de moderne restauratie.

Free WordPress Themes - Download High-quality Templates

Logo (kopie)

KunstVenster